மகாகவியின் கவித்துவமான வரிகள்

ஊருக்கு நல்லது சொல்வேன்- எனக்கு உண்மை தெரிந்தது சொல்வேன்

Thursday, June 10, 2021

மௌனமே மொழியான கவிஞன் நஸ்ருல் இஸ்லாம்(24.05.1899 --29.08.1976) -

  மௌனமே மொழியான கவிஞன் நஸ்ருல் இஸ்லாம்(24.05.1899 --29.08.1976)


. மே 2009 ல் ஜனசக்தியில் .வெளிவந்த என்னுடைய இந்த கட்டுரை இது -பி.சேர்முக பாண்டியன், மதுரை


NAZRUL ISLAM 

மாணவப் பருவத்தில் நண்பர்களோடு நஸ்ருல் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். எல்லோரும் அங்கும் இங்கும்
தாவிக்குதித்து விளையாடும் போது குருவிக் கூடு ஒன்று கலைந்து போனது. குஞ்சுகள் சிதறி ஓடின. நஸ்ருலின் கவனத்தை அவை ஈர்த்தன. கூட்டை நோக்கி அவன் ஓடினான். கூட்டைச் சரி செய்தான். குஞ்சுகளை அக்கூட்டில் பத்திரமாகச் சேர்த்தான். பெரு மூச்சோடு திரும்பினான். வேறு இடம் சென்று மீண்டும் விளையாடினான். இந்த நிகழ்வுதான், 'சடுமா பாக்கிர் சானா (குருவிக் குஞ்சு) என்ற கவிதையாக பிற்காலத்தில் அவனிடமிருந்து உருவானது.


அப்போது அவன் நான்காம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது தந்தை அகால மரணமடைந்தார். குடும்பம் நிர்கதிக்கு ஆளானது. 'துரதிருஷ்டப் பையன் (தூக்குமியா) எனப் பலரும் அவனுக்குப் பட்டப் பெயர் சூட்டி அழைத்தனர். பள்ளி வாசலில் முஜ்கினாகச் சேர்ந்தான் நஸ்ருல். அவனது பணி தொழுகைக்கு அழைப்பதுதான். அவனது படிப்பு தடைப்பட்டது. ஆனால் அவனுள் எழுந்த அறிவு தாகத்திற்கு அளவில்லை, இஸ்லாம் மதம் குறித்து அறிந்து கொண்டான். உருது, பாரசீக மொழிகளைக் கற்றறிந்தான்.

மீண்டும் 11ம் வயதில் மாணவனாக தன் படிப்பை நஸ்ருல் தொடர்ந்தான். ஆறாம் வகுப்பு முடிந்தவுடன் படிப்பை அவனால் தொடர முடியவில்லை. அசன்ரூ சோலுக்குச் சென்று டீக்கடையில் வேலை பார்த்தான். அவனது மாமா பாஜ்லெகரீம் ஊர் ஊராகச் சென்று கிராமிய இசைக் கச்சேரிகளையும் நாடகங்களையும் நடத்துவர். அவரது கலைக்குழுவில் நஸ்ருல் சேர்ந்தான் நாடகங்களில் மட்டுமின்றி பாடல் எழுதுவது அவற் றிற்கு இசை அமைப்பது என சகல துறையிலும் அவன் முத்திரை பதித்தான்.

1914ல் மீண்டும் அவனது பள்ளிப் படிப்பு தொடர்ந்தது. பல பள்ளிகள் மாறினாலும் 10ம் வகுப்பு வரை தொடர்ந்து படித்தான்.

எல்லோரும் 10ஆம் வகுப்பு மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வுக்கு
தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் நஸ்ருல் தனது 18 வயதில் அத்தேர்வைப் புறக்கணித்துவிட்டு இந்திய ராணுவத்தில் சேர்ந்தான. அங்கு மூன்றாண்டுகள் சேவை செய்தான். ஹவில்தாராகப் பதவி உயர்வும் கிடைத்தது. ராணுவத்தில் இருந்தாலும் அவனது இலக்கிய தாகம் குறையவில்லை. சிறுகதை, நாவல்,கவிதை என அவனது எழுத்துப்பணி தொடர்ந்தது. அவனது முதலாவது கவிதைத் தொகுப்பு 'விடுதலை' வெளியானது. 'ஒரு குற்றவாளியின் கதை' என்ற சிறு கதைத் தொகுப்பும் அச்சில் ஏறியது. முதலாம் உலகப் போர் முடிந்த நேரம் அவன் பணியாற்றிய பெங்கால் ரெஜிமெண்ட் படைப்பிரிவு 1920ல் கலைக்கப்பட்டது. நஸ்ருல் கல்கத்தா திரும்பினான். அவனது முழு நேரமும் எழுத்தும் இசையுமாய் இருந்தது. அப்போது தான் "யந்தன் ஹாரா (அடிமைத்தளையிலிருந்து விடு தலை) என்ற அவனது முதல் நாவல் வெளியானது. இலக்கிய வாழ்வின் திருப்புமுனை துவங்கியது. இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் ஸ்தாபகர்களில் ஒருவரான முசாபர் அகமதுவுடன் நஸ்ருலுக்குத் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அதனால் பல்வேறு சமூகப் பிரச்சனைகள் குறித்த பார்வையில், அணுகுமுறையில் அவரிடம் மாற்றம் ஏற்பட்டது. கல்கத்தாவில் 'பிஜ்லி (இடி முழக்கம்) என்ற இதழ் துவக்கப்பட்டது. நஸ்ருலின் கை வண்ணத்தில் வங்க மொழிக் கவிதை நவீனத்தவம் பெற்றது. அம்மொழியின் வீரியம் அவனது கவிதைகளில் பொங்கி வழிந்தது. அவரது 'வித்ரோஷி' என்ற தலைப்பிலான கவிதையைத் தாங்கிய பிஜ்லி இதழ் மட்டும் 29800 பிரதிகள் விற்பனையானது. நஸ்ருல் இஸ்லாமிய பழைமைவாதம் குறித்துக் கடுமையாகச் சாடினார். கிலாபத் இயக்கம் குறித்து அவர் குறிப்பிடுகையில் 'அர்த்தமற்ற மத அடிப்படை வாதத்தின் வெளிப்பாடு' என மிக வெளிப்படையாகச் சாடினார். அவரது கவிதைகள் மத ஒற்றுமையை வலியுறுத்தின.
மனிதநேயம் பாடின. மதவாதப் போக்குகளைச் சாடின

1921ல் ரவீந்திரநாத் தாகூரை சாந்தினிகேதன் சென்று நஸ்ருல் சந்தித்தார். அவருடன் பல விஷயங்களில் கருத்து மாறுபட்டாலும் அவரையே தன்னுடைய வழிகாட்டியாக நஸ்ருல் கருதினார்.

அலி அக்பர்கான் என்ற பத்திரிகை உரிமையாளரின் உறவுப் பெண்ணான நர்கிஸை நஸ்ருல் நேசித்தார். நேசம் காதலானது திருமணமும் நிச்சயமானது. ஆனால் திருமண நாளன்று மணம் புரிய மறுத்துவிட்டார் நஸ்ருல். திருமணத்தின் போது எழுதப்பட்ட ஒப்பந்தத்தில் வீட்டோடு மருமகனாக இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடு அவரைப் புண்படச் செய்தது. அப்போது அவருக்கு உறுதுணையாக இருந்து உரிய ஆலோசனை கள் சொல்லி உற்ற நண்பராய் இருந்தது முசாபர்
அகமதுதான்.


இருந்தபோதும் இந்தக் காதல் முறிவு அவரின் அடிமனத்தில் சோகமாய் கப்பிக் கிடந்தது. காதல் குறித்து அவரது கவிதைகளில் அச்சோகம் தூக்கலாய் வெளிப்பட்டது

'தூமகேது' பத்திரிகை: 1923ல் நஸ்ருலின் படைப்புகளில், வேகமும் வீச்சும் அதிகமானது. 'ஒரு குருவின் சோகம்' என்ற சிறு கதைத் தொகுப்பு அக்னி பீலா என்ற கவிதைத் தொகுப்பு, 'யுகபாணி' என்ற தலைப்பில் அரசியல் கட்டுரை தொடர்கள், பட்டுராஷி (கலகம்) என்ற கவிதைத் தொகுப்பு அப்போது வெளியாயின. பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்திய நுகத்தடியிலிருந்து தேசத்தை விடுவிக்க நஸ்ருல் எழுதி தூமகேதுவில் வந்த கட்டுரைகள்
வங்க இளைஞர்களை உறுதி கொண்ட நெஞ்சம் உள்ளவர்களாய் மாற்றின.

தேசத்தின் சுதந்திரம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என தனது கொள்கையை 'தூமகேது'வில் நஸ்ருல் வெளியிட்டார். சுயராஜ்யம் என்ற குழப்பம் தேவையில்லை. பாரதத்திற்குத் தேவை பரிபூரண சுதந்திரம. பாரத மண்ணின் ஒரு அடியைக் அந்நியன் ஆளக்கூடாது. நாம்தான் நம்மை ஆளவேண்டும். நம்மை நாட்டாமை செய்ய அந்நியனுக்கு ஏது உரிமை? என தனது அரசியல் கொள்கையைப் பிரகடனப்படுத்தினார். தூமகேது வில் அவர் எழுதிய கவிதைகளும் கட்டுரைகளும் சட்ட விரோதமானவை என அறிவித்தது பிரிட்டிஷ் அரசு. செப்டம்பர் 1922ல் அவரைக் கைது செய்து ஓராண்டு கடுங்காவல் தண்டனை அளித்து சிறையில் தள்ளியது. 1923ல் அலிப்பூர் சிறையிலிருந்து ஹூக்ளி சிறைக்கு அவர் மாற்றப்பட்டார். அங்கு பிரிட்டிஷ் ஜெயில் அதிகாரியின் செயலால் அவமரியாதையடைந்த
நஸ்ருல் தன்மானம் காக்க ஜெயிலில் 40 நாட்களுக்கு மேல் உண்ணாவிரதம் இருந்தார். இதை அறிந்த ரவீந்திரநாத் தாகூர் "உண்ணாவிரதத்தை கைவிடுங்கள்.
வங்க இலக்கிய உலகிற்கு , வங்க மொழிக்கு நீங்கள் தேவை" என தந்தி அனுப்பினார். "விலாசதாரர் தெரியவில்லை " என்று எழுதி அந்த தந்தி நஸ்ருலுக்கு பட்டுவாடா ஆகாமல் தாகூருக்கே திரும்பி வந்தது .தாகூர் தனது இசை நாடகமான பசந்தாவை (வசந்த காலம்) நஸ்ருலுக்கு அர்ப்பணித்தார். நான் பெற்ற எல்லா விருதுகளையும் விட என் குருநாதர் தாகூர் தனது இசை நாடகத்தை எனக்கு அர்ப்பணித்ததைத்தான் நான் பெற்ற மாபெரும் விருதாகக் கருதுகிறேன் என நஸ்ருல் அடிக்கடி குறிப்பிடுவாராம்.

ஹூக்ளி ஜெயிலிலிருந்து விடுதலையான நஸ்ருல் ஏப்ரல் 1924ல் பிரமிளாதேவி என்ற இந்துப் பெண்ணை மணந்தார். ஹூக்ளியில் சிறிதுகாலம் வாழ்ந்த அவர் பின்னர் கிருஷ்ணா நகரில் வாழ்ந்தார். அவரது கவிதைகள் விடுதலை வேட்கை, தேசிய உணர்வு என்ற தளத்திலிருந்து விரிந்து அடித்தள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் முன்னேற்றம், விழிப்புணர்வு, மதலற்றுமை என பல தளங்களில் இயங்கின


1929 டிசம்பரில் வங்க தேசத்தின் அரசியல் தலைவர்கள், கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், அறிவுஜீவிகள் அனைவரும் கல்கத்தாவில் திரண்டனர். நஸ்ருல் இஸ்லாமிற்கு பாராட்டு விழா, கல்கத்தா நகரமே விழாக்கோலம் பூண்டது. அப்போது அப்பாராட்டுக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ், நஸ்ருலின் கவிதைத் திறனை வியந்து பாராட்டினார். அப்போது அவர் நினைவு கூர்ந்து பாடிக் களித்த நஸ்ருலின் பாடல் வரிகள்.

தள்ளாடுது படகு
கொந்தளிக்கும் வெள்ளம்
தவறிவிட்டது வழி
அறுந்துவிட்டது பாய்
சுக்கானைப் பிடிக்கத் துணிவுள்ளவர் வாருங்கள் இளைஞரே!முன்னே செல்லுங்கள்
சவால் விடுகிறது எதிர்காலம்
புயல் கடுமைதான்
எனிலும்போய்ச் சேர்ந்தாக வேண்டும் மறுகரை.


ஒரு நாள் நஸ்ருலுக்கு கடுமையான காய்ச்சல்.படுக்கையில் ஓய்வாக சரிந்து கிடந்தார். அவரைச் சுற்றி மருந்து மாத்திரைகள் தான். வெளியே லேசாகத் தூறிய மழை கடுமையாக மாறியது. இடியோடு கூடிய பெரும் கூச்சலில் ஊரே உறைந்து கிடந்தது. புயற்சாற்றின் பேரொலியில் ஊர் நடுங்கியது. திடீரென நஸ்ருல் படுக்கையை உதறித் தள்ளிவிட்டு மாடிக்கு ஓடினார். காலனே நடுங்கும் புயலையும் இடியையும் மின்னலையும் மாறிமாறி ரசித்தார். மழையில் நனைந்து ஆடினார். வலுக்கட்டாயமாக அவரை வீட்டிற்கு மனைவி இழுத்து வந்தார். உடனே பேனாவையும் பேப்பரையும் எடுத்த நஸ்ருல் ஒருமணி நேரத்திற்குள் வரைந்த கவிதை ஓவியம் 'ரூஜார்' (புயல் )மக்கள் மத்தியில் பிரபலமான நஸ்ருலின் கவிதை அது

தன்னுடைய 43 வது வயதிலேயே அழியாப் புகழ் பெற்ற நஸ்ருல் இஸ்லாம் Cerebral Palsy எனப்படும் மூளை நோயால் பாதிக்கப்பட்டார். அதனால் அவர் பேசும் திறனை இழந்தார். கவிதைகள் பாடிய, பாடல்கள் இசைத்த ஒரு கவிக்குயிலுக்கு மௌனமே மொழியானது. வைத்தியத்தில் பணம் கரைந்தது. வறுமை அவரைத் துரத்தியது. புகழோடும் செல்வாக்கோடும் வாழ்ந்த போது அவருடன் இருந்தவர்கள் தங்களின் மனச்சாட்சியை மௌனமாக்கிக் கொண்டு மௌனமான கவிஞரை விலகிச் சென்றனர்.

1945ல் ராஞ்சிபிலுள்ள மனநோய் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். அங்கிருந்து லண்டனிலுள்ள மருத்துவமனைக்கு சிகிச்சைக்காக கொண்டு செல்லப்பட்டார். நோயின் ஆரம்ப கட்டத்தில் தரப்பட்ட சிகிச்சை சரியில்லாததால்தான் நோய் முற்றி விட்டது என டாக்டர்கள் கை விரித்தனர். பின்னர் வியன்னாவிலுள்ள மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றனர். அங்குள்ள டாக்டர்கள் இந்நோயைக் குணப்படுத்த முடியாது என இறுதியாகத் தெரிவித்துவிட்டனர். 1953ல் இந்தியா திரும்பினார்

1962ல் நஸ்ருலுக்கு பத்மபூஷன் பட்டம் தந்து கெளரவித்தது இந்திய அரசு. அதே ஆண்டில் தாகூர் பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு டாக்டர் பட்டம் வழங்கியது. பங்களாதேஷ் என்ற நாடு உருவானபோது அந்நாட்டின் வேண்டுகோள்படி டாக்கா சென்று அந் நாட்டு குடிமகனாக இருந்திட கவிஞருக்கு இந்திய அரசு அனுமதி வழங்கியது. 1974ல் டாக்கா பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு டாக்டர் பட்டம் வழங்கியது.


*ஒருகரத்தில் புல்லாங்குழல்*,
*மறுகரத்தில் போர்முரசு*


என ஒருபுறம் தென்றலாக வீசும் மென்மையான கவிதைகளை எழுதிய நஸ்ருல் மறுபுறம் புயலாக மாறி கோபக்கனல் வீசும் கவிதைகளைத் தந்த புரட்சி கவிஞராவார்.



Friday, June 04, 2021

Birth Centenary of Comrade D Gnaniah Ex Secretary General of NFPTE , the parent organisation of NFPE, the mighty Federation of unions of Postal workers of India

Birth centenary Com D Gnaniah (DG), a veteran Trade Union Leader.

Article by Shri. P.Sermuga Pandian Senior Accounts Officer( Retired)

D.Gnaniah is one of the  legendary leader  of P&T Trade Union movement .He was born on 07.01.1921 in Nadukkottai village in Madurai District of Tamilnadu .The  year-long birth-centenary celebrations of the great leader has started on 07.01.2021 in all over India .  He had been a very close associate of Com O.P Gupta another veteran Trade union leader in  P&T wing of central Government  for more than 50 years.

Born in pro-German Lutheran Christian family, com DG was attracted towards Marxist philosophy even before his entry into the postal services. He was associated with the student movement and local kisan sabha.  He got his graduation in the famous American college, Madurai where many ‘later day leaders of communist movement’ were educated

. He joined as Postal clerk in Karur Post office in Oct 1941. He was very much annoyed at  “keeping of two separate mud-pots in post office” on caste basis . His fighting spirit against such discrimination   made him to break the drinking pot kept for upper caste employees. The postal administration compelled him to join Army Postal Service (APS)  to keep him away from the civil side. 

But his transfer to APS became blessings in disguise .It helped him to broaden his vision. He was just 21 when the world opened its door for him. He served in various countries during his tenure in APS. It was terrible period of Second World war.  He had to undertake journey to various places like the Suez, Haifa (Israel) , other Palestinian regions, Egypt , Tobruk (Libya), Syria and  so many other places during 1942-46 to fulfill his War duties of British India in APS . He was in Cyprus for a long time.

As he was a voracious reader of books, the Central Library in Cairo, the Capital city of Egypt was his favorite place.  It   became a meeting place of various people with revolutionary thoughts. He read books of various authors  in the Library and held discussion with all friends of socialist ideas.  While serving in APS he befriended another stalwart of P&T movement com. Pramanathan.  These friends were seriously watching the advancement Indian freedom struggle and people’s war slogan of Soviet Union. When he was at Karachi, he heard the news of Royal Indian Navy (RIN )struggle for freedom and other demands.

On his return from APS  , he was posted at Tiruchirapalli  where he developed contacts with the local union leaders.  On hearing com Gupta’s efforts for the unification of P&T movement, he stood solidly with him.  He started his union service as Assistant secretary in that area.  When the employees of the Central Government called for strike from the midnight on 11-12 July  1960 with 6-point charter of demands  having main demand “Need-based minimum wage for central Government employees” , Com DG organized the strike in Tiruchirapalli area  in a powerful manner  . He was arrested and released after the trail of 7 months. He got his suspension order and then dismissed from service. The great NFPTE union was derecognized. Com DG did his yeoman service by collecting relief materials and money from various personalities in Tamilnadu including MGR  and dispatched to the needy. The former Deputy Speaker of Lok Sabha, and a veteran leader of DMK party, then  a postal  employee Shri G Lakshmanan also received the relief.

With his sincere and dedicated work with fighting fervor , he rose to the level of Secretary General of NFPTE , the mighty organization in the P&T . He served as Secretary General of NFPTE during 1965 to 1970. Com DG had played a major role in the discussion and formation of Joint Consultative Machinery (JCM) a negotiating forum and Compulsory arbitration in favour of CG Employees. He fought against Government’s stand of placing condition of proscribing strike for acceptance and formation of JCM. His speech on the inaugural day of JCM was much appreciated by various shades of leaders of  CG Movement.  Various trade unions of CG Employees should thank him for his major contribution of this greatest achievement for bringing a permanent negotiating forum for CGEs. Com DG had gone England to know about  the functioning of whitely council based on its analogy the  JCM was constituted in India for Central staff.

Com D Gnomish  led the historic strike of  entire CG Employees  on September 19, 1968 with great valour  and vigor. He was arrested one day earlier to the strike and imprisoned at Tihar jail. He guided the movement and enthused the workers through   his fire-emitting write-ups     from Tihar, even though  he was behind the bars.   NFPTE was derecognized.  Along with all other leaders, he stood the ground and fought for complete restoration of recognition from Branch  level to higher federation level. He had undergone indefinite fast   along with all the leaders  . The fast by the leaders   received serious political attention and got support from veteran leaders of various parties. Leaders   like A.B Vajpayee, S.A Dange,  Chandra Shekhar, Mohan Dharia, Aruna Asaf Ali  came to the spot and greeted the fasting leaders. Mohan Dharia and Aruna Asaf Ali mediated with the Government and the fast ended after 8 hectic days with success by getting full-fledged recognition of NFPTE.

At that time , P&T labour was  the organ of NFPTE .  Com DG,  as the editor of P&T labour , worte many educative articles and exposed the policies of then Government. During the time of emergency in 1975 , union journals were censored, seized and not allowed to reach the branches. Many leaders were victimized including DG .On the formation of Janata Government  Shri George Fernandez was appointed as Minister of Communications . Com DG met him and narrated the problems of victimization during Emergency.  Fernandez personally went through the files that rejected DG’s re-admission to Postal service. He overturned the orders of former Minister Sankar Dayal Sharma and   made way for DG to re-entry into the services

Earlier the P&T workers were denied Bonus by the Government .As a leader of the Staff-side JCM (National Council) he was instrumental in signing the historic Bonus Agreement for Postal and Telecom Employees with Mr Swaminathan Member(PO) .Now lakhs of workers in both the wings are getting Productivity Linked Bonus(PLB) thanks to the agreement reached by him with the Government .

 DG had attained his superannuation in January 1979.   This was his 5th time of his re-entry in to the services after courageously facing three arrests   three suspensions , one dismissal, one  compulsory retirement etc for his strong and firm trade union activities for the cause of P&T workers. Even after his retirement, he served as a member of Board of Arbitration representing the staff side of CGEs for nearly 8 years.

After his retirement, com Gnaniah focused his attention to educate the workers on Marxism, the philosophy of working class. He had become a known CPI and AITUC leader within a short span of 10 years since 1979. He had been in the National Council, Control Commission of CPI. As Vice president of AITUC, he had ably conducted education camp to workers which was appreciated by many. He had his close association with senior leaders and shaped the policies of CPI by discussing with them .His   closeness with leaders  in Tamilnadu helped to shape up the  political line of Tamilnadu CPI. 

  He had powerful oratory skills in Hindi, English and Tamil. He was the builder of the educational institutions like “Workers Education Centre” for the working class of Tamilnadu. He conducted many educational camps for rationalizing and making them   understand the importance of struggle of working class in our society. He ably taught them to understand the caste question and the importance of the movement for social justice. Whenever he had the chance of meeting CPI, CPM leaders, he expressed his longing for the left unity. He never failed to criticize the left whenever he felt the shortcomings. He had taken many efforts to understand India, its history, social inequality, the dimension of Hindu- Muslim strife and Unity .He  never minced words to narrate the contribution of Islam and the role of leaders from that community for the advancement of progressive movement.

He was versatile and prolific  writer both English and Tamil . He had authored more than 30 books on social and historical issues .He released hundreds of  pamphlets and short write-ups on current political/social issues that concerned the people . His books in English such as  “Islam and India", “Terrorism sources and solutions” , “Obamas of America and Dalits of India” have  received much attention of the intellectuals and got appreciation and  accolades from the critics and historians.  His bio sketch was captioned as ‘ I ALSO RAN’. His narratives on the history of P&T movement – Glimpses of a unique Trade Union ’  were well received by the workers. He was very fond of receiving comrades for intellectual discussion and for proper updating of current development in the Marxian movement. It was awesome to see a comrade even at the age of 97 reading and writing daily  for hours together.  Com DG a tireless personality with the thirst of learning and   taking the learnt-things with great responsibility  to the younger generation would live with all of us through  his memories and write-ups.

His memory power was so amazing. He could recall minute details even about the ground-level local leaders of the movement . He was a role model for union leaders for he insisted and adopted democratic way of functioning in the trade unions    in hearing all the viewpoints before taking a joint-decision.

He passed away on 08.07.2017 in Coimbatore at the ripe age 97. He lived a long and purposeful  life with a firm conviction and served the working class. We have to learn from his life  and rededicate ourselves for the cause to which  he stood all these years.

Let every worker of  P& T, and  a member of Indian working class    be proud of this great leader  .Let us   remember   and salute him  for his  valuable contribution to  the Indian Trade Union Movement  during this year-long birth centenary celebrations staring from 07.01.2021

 Some historic photos of the legendary leader Com D Gnaniah  are given below

















Sunday, May 30, 2021

சிவகங்கை மாவட்ட தொழிற்சங்கவாதி ஊரக வளர்ச்சித் துறை தோழர் A கணேசன் மறைவு- கண்ணீர் அஞ்சலி

*
தோழர் A கணேசன் உதவி இயக்குனர்( ஊரக வளர்ச்சி) விருதுநகர் மாவட்டம் அவர்கள் இன்று 30.05.2021 ஞாயிறன்று   மரணமடைந்த செய்தி பேரிடியாக தாக்கியது. 

*அரசுப்பணியை  மக்கள் பணியாக நேசித்தவர்*

மானாமதுரை BDO அலுவலகத்தில் தனது அரசுப்பணியை துவங்கிய தோழர் ஏ.கணேசன் சேலம் மாவட்டத்தை சேர்ந்தவர். *"அரசுப்பணி  மக்களுக்கு சேவை செய்ய கிடைத்த வாய்ப்பு"* என்ற உயர்ந்த இலட்சியத்தை கொண்ட அவர் சிவகங்கை மாவட்டத்தை தனது  சொந்த மாவட்டமாக கருதி அதன் கிராமப்புற மக்களின் மேம்பாட்டுக்காக தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்.  


*மக்கள் பணியில் காட்டிய நெருக்கம் ஆபத்தாகி போனதே*

நான் 1990 களில் மானாமதுரை முல்லை நகரில் குடியிருந்த போது என் வீட்டருகே  உள்ள  பட்டறை தெருவில் அவர்  சில ஆண்டுகள்  குடியிருந்தார். அதன் பிறகு சிவகங்கை, காரைக்குடி போன்ற இடங்களில் குடும்பத்துடன் குடியிருந்தார். பதவி உயர்வு பெற்று சிவகங்கை மாவட்டத்தில்  கல்லல் உள்ளிட்ட பல பகுதிகளில் பணி செய்தார்.  பணி செய்தார் என்பதை விட மக்களுக்கு அரசு தரும் சலுகைகளை பெற்றுத்தரும் பெரும் சேவையை மேற்க்கொண்டார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். அதன் பின் பதவி உயர்வு காரணமாகவே சிவகங்கை மாவட்டத்திலிருந்து வெளியே செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இராமநாதபுரத்தில் மாவட்ட ஆட்சியரின் நேர்முக உதவியாளராக பணியாற்றினார்.  சில மாதங்களுக்கு முன்னரே விருதுநகர் மாவட்டத்தின்  ஊரக வளர்ச்சித் துறை உதவி இயக்குனராக பொறுப்பு ஏற்று பணியை தொடர்ந்தார். மக்கள் பணியில் காட்டிய நெருக்கம் காரணமாக கொரோனா தொற்று நோயால் பீடிக்கப்பட்ட  அவர் காலனின் பிடியில் சிக்கிக்கொண்டார்.

*சிறந்த தொழிற்சங்கவாதி*

வெறும் அலுவலக பணியோடு மட்டும் தன்னை நிறுத்திக் கொள்ளாமல், *ஊரக வளர்ச்சி துறை பணியாளர் சங்கத்தில் சிறப்பாக சேவை செய்தார். அதன்  சிவகங்கை மாவட்டத் தலைவராக சிறப்பாக செயல்பட்டார்.  துறைவாரி சங்கம் மட்டுமின்றி பொதுச் சங்கமான தமிழ்நாடு அரசு பணியாளர் சங்கத்தின் சிவகங்கை மாவட்ட செயலாளராகவும் சீரிய முறையில் பணி செய்தார்*. 

*பழகுவதற்கு இனியவர், அன்புமிக்கவர்*

  சிவகங்கை மாவட்டத்தில் மத்திய மாநில பொதுத்துறை சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு உருவானபோது அதில் மிகவும் ஆர்வமும் தீவிரமும் காட்டி செயல்பட்டார்.  கடந்த வாரம்  ( 23.05.2021)அன்று மரணமடைந்த தோழர் கே.பழனிவேலு அதன் தலைவராகவும் , அப்போது MLA ஆக இருந்த தோழர் எஸ்.குணசேகரன் கௌரவ தலைவராகவும் இருந்தனர்.
அதன் பொதுச்செயலராக இருந்து செயல்பட்ட எனக்கு பெரும் ஒத்துழைப்பு தந்த தோழர் அவர். 
பழகுவதற்கு மிகவும் இனியவர். யாரிடமும் எளிதில் பழகும் சுபாவம் கொண்டவர்.  எப்போதும்  சாபரி உடையில் அழகான  தொப்பி அணிந்திருப்பது அவரது தனித்த அடையாளம்.


*அன்பு காட்டுவதில் உபசரிப்பதில் ஈடு இணையற்றவர்*


அஞ்சல் துறை தொழிற்சங்கத் தோழர்  கே.செல்வராஜ்   தனது பணியை பெங்களூரில் நிறைவு செய்துவிட்டு காரைக்குடி திரும்பியதும்  தனது வளர்ச்சிக்கு காரணமானவர்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் ஒரு புதுமையான விழாவை அக்டோபர் 6  2019 ல் நடத்தினார்.  முந்தைய நாள் இரவே காரைக்குடி சென்று தங்கிவிட்டோம். அன்று இரவு அங்கு வந்த தோழர் கணேசன் எங்கள் மீது காட்டிய கரிசனமும் உபசரிப்பும் மறக்க முடியாது. இரவு 11 மணி வரை எங்களோடு தங்கி பேசிவிட்டு சென்ற அவர் மீண்டும்  காலையில் ஆறுமணிக்கே மீண்டும் நாங்கள் தங்கியிருந்த இடத்துக்கு வந்து எங்களுக்கு தேவையான அனைத்தையும்  கொண்டு வந்து  உபசரித்த விதம் என்னால் ஒருபோதும் மறக்க முடியாது.

*நட்பை குடும்ப உறவாக கொண்டாடியவர்*


அன்றைய தினத்தில் அவரது துணைவியார், குழந்தைகளை தொலைபேசியில் அழைத்து என்னுடன் பேசவைத்து மேற்படிப்பு குறித்த ஆலோசனைகள் சொல்ல சொன்னார். . மேலும் அவருக்கு நெருக்கமான நண்பர்கள் சிலரையும் அழைத்து என்னோடு பேசவைத்தார்.   என்மீது  நட்பு காட்டும் அவரின் அன்பின் ஆழத்தை அன்று தான் முழுமையாக கண்டேன். 

*அவர் குறித்த நினைவுகள் நிரம்பிக் கிடக்கும் மனம்*

எங்களது பேச்சு தமிழ் இலக்கியம் பற்றி திரும்பியபோது  *யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்*  என்ற புறநானூற்று பாடலில் உள்ளடங்கிய தத்துவம் பற்றி பேசினோம். அதை ஒலிப்பதிவு செய்ததை கண்ட நான்  கணேசன், நான் இலக்கியவாதியும் இல்லை, பேச்சாளரும் இல்லை இதை போய் ஏன் ரிகார்டு செய்றீங்க?  என்று சொன்னபோது அதை தனது எளிய புன்னகையால் நான் சொன்னதை  புறந்தள்ளி விட்டு பதிவை  தொடர்ந்தார்.அது தான் அவரை நான் நேரில் பார்த்த கடைசி நாள். அந்த நாள்  அவர் குறித்த நினைவுகளால் என் மனம் நிரம்பிக்கிடக்கிறது. அதற்குப்பின் அலைபேசி மூலமும் Whatsapp மூலமும் என்னோடு தொடர்ந்து தொடர்பில் இருந்தார். 


*குடும்பத்துக்கும் நண்பர்களுக்கும் ஈடு செய்யமுடியாத பேரிழப்பு*

*அரசுப்பணியை மக்கள் பணியாக நேசித்த நேர்மையான  ஒரு அரசு அதிகாரி, சிறந்த தொழிற்சங்கவாதி, வாஞ்சையோடும் உரிமையோடும் பழகும் அன்புத் தோழர் A கணேசன்* இன்று நம்மிடம் இல்லை. *இனி அவரைப் பார்க்க முடியாதே! என்ற நினைப்பே பெருஞ் சோகமாய் வாட்டுகிறது*.  அவரது மறைவால் நல்ல ,திறமையான , நேர்மையான அதிகாரி ஒருவரை  தமிழக அரசின் ஊரக வளர்ச்சி துறை இழந்துள்ளது.   இனிய நண்பரை ,தோழரை 
அவரோடு நட்பு பாராட்டிவந்த அனைவரும் இழந்துள்ளனர். அவர்களுக்கு எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.
அன்பும் பண்பும் பொறுப்பும் மிக்க  குடும்பத் தலைவரை  இழந்து பெருந்துயரில் வாடுகிற  அவரது மனைவி , குழந்தைகளுக்கும்  எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள். 

பி.சேர்முக பாண்டியன்
ஓய்வு பெற்ற முதுநிலை கணக்கு அதிகாரி ,அஞ்சல் துறை
@ மதுரை

Sunday, May 23, 2021

தோழர் கே. பழனிவேலு அவர்களுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி



*தோழர் கே. பழனிவேலு அவர்களுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி*

மத்திய மாநில அரசு ஓயவூதியர் கூட்டமைப்பின் சிவகங்கை மாவட்டத் தலைவர் தோழர் கே. பழனிவேலு அவர்கள் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று   (23.5.2021 )  காலை  சிவகங்கை மருத்துவக் கல்லூரி மருத்துவமனையில் உடல்நலக்குறைவு காரணமாக மரணமடைந்த செய்தி பேரிடியாக இருந்தது எனக்கு.


*தோழமையை விஞ்சிய உறவு _ அப்பாவான தோழர்.

எனக்கும் அவருக்குமான உறவு தொழிற்சங்க அரங்குகளில் தோழர்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும்  உறவை விஞ்சியது. என் தந்தையின் பெயரும்  பழனிவேல் என்பதால்  எனது டாடி என்று அவரை அஞ்சல் தோழர்களிடம் விளையாட்டாக அறிமுகம் செய்து வைத்தேன். அன்றிலிருந்து அவரை நான் டாடி என அழைப்பதும் அவர் என்னை சன் என அழைப்பதும் வழக்கமானது.  அது எங்களுக்குள் இடையிலான அன்பை அதிகப்படுத்தியது . 


*அறிமுகத்தில் ஒரு புதுமை*

நான் முதன் முறையாக அவரைப் பார்த்த இடம் நேரம் கூட எனக்கு நன்றாக நினைவில் உள்ளது. இப்போது அஞ்சல் இலாகாவின் சொந்த கட்டிடத்தில் செயல்பட்டு வருகிற   மானாமதுரை  தலைமை அஞ்சலகம் அப்போது  பழைய போஸ்ட் ஆபீஸ் தெருவில் கல்யாணித் தேவர் வீட்டுக்கு எதிராக இருந்த ஒரு வாடகை கட்டிடத்தில் செயல்பட்டு வந்தது.அங்கு என்னை முதன் முறையாக சந்திக்க வந்த தோழர் பழனி வேலு " நான் பணி நிறைவு செய்த மாநில அரசு ஊழியன்; தொழிற்சங்கங்களில் செயல்பட்டிருக்கிறேன். மானாமதுரையில் அஞ்சல் தொழிற்சங்கம் செயல்பாடு  சிறப்பாக இருக்கிறது என்பதை கேட்டறிந்து உங்களை பார்க்க வந்தேன்"  என்று சொல்லி சுய அறிமுகம் செய்துகொண்டது என் நினைவில் அப்படியே உள்ளது. . ஒரு சங்கம் குறித்து மற்ற சங்கத்தினர் யாரும் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை என்பதை நான் அனுபவப் பூர்வமாக உணர்ந்திருந்ததால் அப்போது எனக்கு இது ஒரு புதுமையான அறிமுகமாகப்பட்டது.


*தொழிற்சங்க கூட்டமைப்பும் அவரும்*

அதன் பின் 2006 ல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட சிவகங்கை மாவட்ட மத்திய மாநில பொதுத்துறை ஊழியர் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு உருவானபோது அவர் தலைவராகவும் நான்  பொதுச்செயலாளர் ஆகவும் செயலாற்றினோம். அப்போது நான் மானாமதுரை தலைமை அஞ்சலகத்தில் பணியாற்றி வந்தேன்.  தொழிற் சங்க செயல்பாட்டில் வயதுக்கு மீறிய அவரின்  வேகத்தை கண்டு  வியப்பேன். சில நேரம் அவரின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் திணறுவேன். சில நேரங்களில்  தலமட்ட எதார்த்தம் காரணமாக  அவரின் வேகத்தை  கட்டுப்படுத்த வேண்டிய சூழலும் எனக்கு உருவாகும். அமைப்பின் விறுவிறுப்பான செயல்பாடு , வளர்ச்சி , மேம்பாடு என்பது பற்றியே பேசுவார். தன்னை ஒருபோதும் முன்னிலை படுத்த மாட்டார்.
 துரு துரு என இருக்கும் ஒரு  இளைஞரின் சிந்தனையும், செயல் திறனும்  ஊக்கமும் அவரிடம் அப்படியே இருக்கும் . அது  என்னை  அதிசயப்பட வைக்கும். . 


*உறவுக்கு தூரம் பொருட்டல்ல*

நான் இடமாற்றலாகி மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள  வாடிப்பட்டிக்கும், பதவி  உயர்வு பெற்று பெங்களூர், சென்னை டில்லி என சிவகங்கை மாவட்டத்திலிருந்து  சென்று பல ஆண்டுகள் ஆகியும் நானும் அவரும் எப்போதும் தொடர்பிலே இருந்தோம்.


*அஞ்சல் சங்கங்களோடு தொடர்பு* 

தோழர் கே.செல்வராஜூம் நானும் அவரிடம் கொண்ட தோழமை உறவு  காரணமாக  சிவகங்கை கோட்டத்திலுள்ள அஞ்சல் சங்கங்களின் பொறுப்பாளர்களும் , அஞ்சல் ஊழியர்களும் அவரை நன்கு அறிவார்கள். அவர்களோடு அவரும் அன்போடு பழகுவார். எழுத்தர் சங்கம், தபால்காரர் சங்கம், கிராமிய அஞ்சல் ஊழியர் சங்கம் என மூன்று சங்கங்களின் மாநாடுகளில் அவர் கலந்து கொண்டு உரையாற்றுவார். பேச அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார். ஐந்தாறு நிமிடங்களில் சொல்லவேண்டியதை  நறுக்கென பேசி முடிப்பார்.


*

அதன் பின்னர் மத்திய மாநில அரசு ஓயவூதியர் கூட்டமைப்பின் சிவகங்கை மாவட்ட தலைவராய் பொறுப்பேற்ற பின்னர், அதன் மாநில செயற்குழு உறுப்பினர் என்ற முறையில் என்னை   தொடர்பு கொண்டு பேசுவார். அந்த அமைப்பை பலப்படுத்துவது பற்றியும்  செயல்பாட்டை  விரிவாக்கம் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் பற்றிய  மட்டுமே அவர் பேச்சின் சாரம் இருக்கும்.


*மூச்சும் பேச்சும் சிந்தனை அனைத்தும் சங்கம் பற்றியே*

என்னுடன் பேசும்போதெல்லாம் 
 தொழிலாளர்களுக்கான வர்க்க அரசியலின் தேவை பற்றி பேசுவார். ஆளும் அரசின் கொள்கைகளால் தொழிலாளர்கள் சந்தித்து வரும் பிரச்சனைகளை சுற்றியே  அவரது பேச்சு இருக்கும்.  அவரது மூச்சும் பேச்சும்  சிந்தனையும்  சங்கம் பற்றியும், தொழிலாளர்கள் சந்தித்து வரும்  பிரச்சனைகள் பற்றியுமே இருந்தன.


*தன்னலமற்ற தொழிற்சங்கவாதி*

அவரைப்போல் தன்னலமற்ற தொழிற்சங்க வாதிகளை காண்பது அரிது.  சங்கப்பணிக்காகவே  தன் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை கழித்தவர்.போராட்டங்களுக்கும் .கூட்டங்களுக்கும், மாநாடுகளுக்கும், ஊழியர்களை ஒன்று திரட்டுவதில் வல்லவர். எல்லோருடைய கருத்துக்களையும் உள்வாங்கி கொண்டு அனைவரையும் அரவணைத்து செல்லும் பண்பை உடையவர்.


*நம்பமுடியாத மறைவு*

சில மாதங்களாக ,அவர் தனது  மனைவிக்கு எடுக்க வேண்டிய சிகிச்சைக்காக மிகவும் சிரமப்பட்டு அலைந்து கொண்டிருந்தார். முதலில் சிவகங்கை GH ல் சேர்த்திருந்தார்.பின்னர் காரைக்குடி தோழர் கோவிந்த ராமானுஜம் அவர்களது உதவியால் அவரது மகன்கள் மதுரையில் நடத்தும் கல்யாணி மருத்துவமனையில் அம்மாவை சேர்த்திருந்தார். அப்போது நேரில் சென்று பார்த்து நம்பிக்கையான வார்த்தைகள் சொல்லி வந்தேன்.நான்கு நாட்களுக்கு முன்னர் என்னை தொடர்பு கொண்ட அவர் "எனக்கு காய்ச்சல் ஆக இருந்தது டெஸ்ட் எடுத்து பார்த்தேன்  டைபாய்டு பீவர் என்று சொன்னார்கள் . ட்ரீட்மெண்ட் எடுத்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். சீக்கிரம் சரியாகிவிடும்" என்று நம்பிக்கையுடன் தெரிவித்தார். 
நேற்று நான் அவரது எண்ணை அழைத்தேன். அவரது தம்பி  திரு.மூர்த்தி பேசினார். அண்ணன் சிவகங்கை GH ல்அட்மிட் ஆகியிருக்கிறார். நன்றாக உள்ளார். நீங்கள் விசாரித்ததை அவரிடம் சொல்கிறேன் என்கிறார்.
எனவே  அவரது மறைவு குறித்து வந்த  செய்தி பேரிடியாக என்னுள் இறங்கியது. நம்ப முடியவில்லை.



*நம்மை தவிக்க விட்டு சென்ற இனிய தோழர்*

 துரு துரு இயங்கும் அவரது உருவமே காட்சியாக என்னுள் பரவியது. அச்செய்தி உண்மையாக இருக்க கூடாது என்ற நம்பிக்கையோடு  மீண்டும் அவரது எண்ணை அழைத்தேன். அவரது தம்பி அதே செய்தியை உறுதிப்படுத்தினார். மீளாத அதிர்ச்சிக்கு நம்மை ஆட்படுத்தி விட்டு இப்பூவுலகில் இருந்து நீங்கி விட்டார் தோழர் கே. பழனிவேலு.


*உங்களுக்கு எங்கள் செவ்வணக்கம் தோழரே!*

 தொழிலாளர்கள் பற்றி எப்போதும் சிந்தித்து வந்த 
அவரது மறைவு சிவகங்கை மாவட்ட தொழிலாளர்களுக்கு, ஓயவூதியர் களுக்கு  மட்டுமல்ல இந்திய தொழிலாளி வர்க்கத்திற்கே பேரிழப்பாகும். அவரது ஆன்மா சாந்தி அடையட்டும். அவரை இழந்து வாடும் குடும்பத்தினருக்கும், தோழர்கள் அனைவருக்கும் எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்

*Red salute to comrade Palanivelu*

பி.சேர்முக பாண்டியன்
மதுரை


Wednesday, March 03, 2021

Tribute to Comrade M.Krishnan , a powerful-fighting leader in the Indian trade union movement



Comrade Krishnan  passed away  on 28th February 2021 night at a Hospital in Kerala. He was  undergoing treatment for Covid 19. . His demise is a great  loss to the Indian  trade union movement at this critical moment the country is passing through under  NDA Government which is strangulating the Indian Working class with its draconian anti-labour policies ,

Tribute to Comrade M.Krishnan , a powerful-fighting leader in the  Indian  trade union movement                                                                                

... P.Sermuga Pandian Ex-Divisional Secretary of AIPEU-Class III Sivaganga Division TN &   Senior Accounts Officer (Retired) in P&T Accounts and Finance Service. at Madurai 

Trade union movement lost its sheen

With the passing away of Comrade M Krishnan, Indian Trade Union movement for the central staff had lost its sheen. It missed one of its leaders with powerful-fighting fervour. 

Amazing  leadership quality

Com C Chandran Pillai was the Secretary General of NFPE when  its Golden Jubilee Celebrations were organised in the Federal Council of NFPE held at Thiruvananthapuram  during November 2004. At that time,  Com M Krishnan  was  the  Circle Secretary of AIPEU-III union of  Kerala . He was the head of reception committee to conduct that Federal Council. It was the first time I met him there. I was overwhelmed with much enthusiasm to observe his skill in planning the meet in a meticulous way . I also saw   his  amazing  leadership quality  in organising such a mega trade-union event without  even a small hitch. His election as General Secretary of AIPEU Class III union affiliated with NFPE, the  mighty organisation in the Postal and RMS  wing, did not surprise me as I had already observed a powerful leader in him   He rose to that level  with  his sheer hard ,sincere  and dedicated work in the union. He was a leader reputed for his aggressiveness while fighting against the anti-worker policies of the Government. 

His inimitable style of functioning  in NFPE

Then he was elected as Secretary General of NFPE (National Federation of Postal Employees) in the 8th Federal Council held at New Delhi during June 2010. He led the postal movement in his own inimitable style and held high the image and prestige  of NFPE. He led many successful struggles   to solve the pressing problems of the employees who reeled under innumerable untold difficulties and sufferings during the transition period inching forward to total computerisation in the department.

Growing popularity of Confederation under his leadership

He  was elected to the post of Secretary General , Confederation of Central Government Employees and Workers , a stronger movement uniting  many  of the  unions and federations of central staff , in its National Conference held during May 2013 at Kolkata . With his becoming Secretary General of CCGE&W , the NFPE leadership had got its chance to lead the entire  central Government  trade unions nearly after 4 decades. He indeed used this opportunity to prove his mettle. Under his leadership ,   the Confederation gained prestige and growing popularity among the Central Government Employees. He successfully organised many strikes against the Central Government’s policies unleashing onslaughts upon the Indian working class. 

Posts no ornaments to him

When he retired from service on Superannuation on 31st August 2014, he held many prestigious posts. He was Secretary General of NFPE and the Confederation. He was General Secretary of AIPEU-III, Leader of JCM (Postal Departmental) Council and Member JCM National Council .Posts are not ornaments to him. He did every possible strenuous efforts to use all the posts he held to serve the cause of the central staff in general and postal staff in particular. Even after his retirement he continued as Secretary General of the Confederation up to  February 2020 and rendered his yeoman service to  the central Government employees. 

Had given new hope to the Gazetted officers

While I was working in New Delhi , we conducted a  Dharna in Jantar Mantar , a historical event first of its kind for entirety of Gazetted officers Community , on 25.02.2016 with 27-point charter of demands under the banner of  “Confederation of Central Government Gazetted Officers Organisations” (CCGGOO) , an Apex Level  organization unifying  all the  Central Government Gazetted Officers Associations. It was arranged under active leadership of Comrade S.Mohan, Chennai who was the Secretary General of the CCGGOO. Com Krishnan inaugurated the Dharna and  extended his fraternal support to the CCGGOO. He spoke at length emphasizing the need for unity among the employees and officers to fight against the anti-labour policies of the Government. His oratory skills were at the best on that day. His speech inspired the officers who attended the Dharna . It gave new confidence and new hope among the Gazetted officers that they will gain enormous strength in the days to come to face the challenges along with the CCGE&W.

Inspiring role model to budding leaders

His death at the age of 66 is untimely  and  it is a great loss not only to the Postal but also to entire central Government Trade union movement  . His sacrifice will not go in vain. He becomes an inspiring role model to the budding leaders of the trade unions. 

Red salute to the departed leader

Let us march ahead and fight tooth and nail against the anti-labour policies of the BJP-led NDA Government at the centre and thus follow his footprints to fulfil his desires. Red salute to the departed leader.

Monday, January 18, 2021

Sudden demise of Com S.Muruganantham APM Sivagangai HO while in harness.

Com.S.Muruganantham APM Sivagangai HO  left for Heavenly Abode at 9.30 pm on 16.1.2021 after massive heart attack.

*ஒரு நல்ல மனிதரின் மறைவு- துயரம் தரும் செய்தி*

தோழர் எஸ்.முருகானந்தம் அவர்களது மறைவு அதிர்ச்சி அளிக்கிறது. அஞ்சல் துறையில் பணியில் இருக்கும்போது சம்பவிக்கும் துன்பமான நிகழ்வுகள்  அருகி வரும் சூழலில் அவரது மறைவை  நம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள இயலவில்லை.

ஒரு நல்ல மனிதரை நமது கோட்டம் இழந்துவிட்டது. நல்ல பண்பாளர். பழகுதற்கு இனியவர்.காட்சிக்கு எளியவர். தனக்கென ஆயிரம் கஷ்டங்கள் இருந்தாலும் அதை  ஆபீஸ் நண்பர்களுக்கு வெளிக்காட்டாமல்  மெல்லிய புன்னகையுடன் அனைவருடனும் நட்பு பாராட்டுவார். அலுவலகத்தில் தன் பணியை விட்டு விட்டு தன்னுடன் பணியாற்றும்  தோழர்களுக்கு  தானாக முன் வந்து உதவும் குணம் அவரின் தனிச்சிறப்பு. கனவிலும் பிறருக்கு  தீங்கு எண்ணாதவர்.

நான் கோட்ட செயலராய் இருந்த போது ( 1995  அல்லது 1996 ஆக இருக்கலாம் ) ஒரு முறை தோழர் முருகானந்தத்தை பார்க்க வீட்டுக்கு சென்றபோது ஒரு பெரியவரை சைக்கிளில் ஏற்றி கொண்டு போய்க்கொண்டு இருந்தார். அவரை  வீட்டில் விட்டு வருகிறேன் என்றார். திரும்பி வரும் வரை  காத்திருந்த நான் யார் அந்த முதியவர் என்று கேட்டேன். யார் என தனக்கு என்று தெரியாது. சிரமப்பட்டு நடந்து செல்கிறார். வீடு எங்கிருக்கிறது என்று விசாரித்து சைக்கிளில் கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டு வருகிறேன் என்கிறார். முகம் தெரியாத ஒருவருக்கு எவ்வித எதிர்பார்ப்பும் இன்றி மனித நேயத்துடன் உதவும் புண்ணியவான் அவர். 

அலுவல் வேலையில் யாரும் அவரை குறை சொல்ல முடியாது. அஞ்சல் துறையை பயன்படுத்தும் வாடிக்கையாளர்களை பொதுமக்களை கனவுடன் அணுகி நல்ல சேவை செய்வதோடு சீரியமுறையில் அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவார். எந்த ஆபீஸில் வேலை பார்த்தாலும் அதன் வேலைப்பளுவை உயர்த்தி அந்த ஆபிசை தக்க வைத்து விடுவார்.

நான்  மதுரை RO வில் AO(ICO) ஆக வேலை பார்த்தபோது 2014 கடைசியில்  சிவகங்கை HO இன்ஸ்பெக்சன் வந்தேன். ஒரு SO வுக்கு கண்டிப்பாக  செல்ல வேண்டும்  . தோழர் முருகானந்தத்தை பார்பதற்காகவே அவர் SPM ஆக இருந்த போஸ் நகர் SO ஐ தேர்வு செய்து அங்கு சென்றேன். இன்ஸ்பெக்சன் என்றதும் பதற்றம் அடைந்தார். உங்களை பார்க்கவே வந்திருக்கிறேன் என்று சொன்னேன். SB branch ஐ அவ்வளப்பு அருமையாக வைத்திருந்தார். நான் SB குறித்து அவரிடம் கற்றுக்கொள்ள நிறையவே இருந்தது .

சங்கத்தின் மீது ஆழ்ந்த பிடிப்பு உள்ளவர். எல்லாப் போராட்டங்களிலும் கலந்து கொண்டவர். சங்க கூட்டங்களில் அபூர்வமாக எப்போதாவது பேசுவார். அப்போது நல்ல கருத்துக்களை சொல்லி வழிகாட்டுவார்.

அவரிடம் பழகியவர்களுக்கு  , அவரோடு சேர்ந்து பணியாற்றியவர்களுக்கு     அவரது மறைவு பேரதிர்ச்சியையும் பெரும் துயரத்தையும் தருகிறது. அவரின் மறைவுக்கு என் சிரம் தாழ்ந்த அஞ்சலியை தெரிவிக்கின்றேன்.
அவரது ஆன்மா சாந்தி அடையட்டும்.  அவருடைய குடும்பத்தாருக்கும், நண்பர்களுக்கும் தோழர்களுக்கும் என் ஆழ்ந்த இரங்கல்களை தெரிவிக்கின்றேன்.

...பி.சேர்முக பாண்டியன்

Saturday, September 26, 2020

S P Balasubrahmanyam multi-lingual playback singer passed away

 


S P Balasubrahmanyam's Funeral Held With A 72-Gun Salute; Actor Vijay, Director Bharathiraja And Others Attend

S P Balasubrahmanyam: SPB is survived by his wife Savitri, daughter Pallavi, and son S P Charan, who is a producer and a singer.

S P Balasubrahmanyam's funeral was held in Chennai on Saturday afternoon

Chennai: 

Singing legend S P Balasubrahmanyam's funeral was held at his Red Hills farmhouse in Thiruvallur district of Tamil Nadu, some 50 km from Chennai, with complete police honours. The singer, whose voice enchanted Indian cinema and music lovers over the last fifty years, was honoured with a 72-gun salute by the Tamil Nadu police. S P Balasubrahmanyam died at a Chennai hospital on Friday afternoon. He was 74. Actor Vijay paid his last respects to the legendary singer - he consoled SPB's son S P Charan with folded hands and a hug. S P Balasubrahmanyam was the voice of actor Vijay in songs such as Oru Kaditham, Enna Azhagu and Azhagooril.

Veteran director Bharathiraja, who was also at the hospital last evening, attended the funeral and so did singer Mano. Music composer Devi Sri Prasad and comedian Mayilsami were also part of S P Balasubrahmanyam's funeral.

A number of politicians were spotted at S P Balasubrahmanyam's last rites - AIADMK leader D Jayakumar, Andhra Pradesh Irrigation Minister Anil Kumar Yadav and Tamil Languages And Culture Minister Pandiarajan attended. About Mr Subrahmanyam, Pandiarajan said: "He has received national awards for his songs in many languages. It's a great honour". S P Balasubrahmanyam's son S P Charan performed the final rites. Mr Balasubrahmanyam's wife Savitri and close family members participated in the rituals.

Although the district police had initially denied permission for public homage citing COVID-19 risk, they lifted the restriction. Thousands of fans and mourners flocked outside the Red Hills Farmhouse to bid a final farewell to SPB. On Saturday morning, elaborate security managements were made on account of the funeral.

Promoted
Listen to the latest songs, only on JioSaavn.com

After a few hours of public homage at SPB's Chennai home on Friday evening, the late singer was taken to his Red Hills Farmhouse in Thamaraipakkam in the Thiruvallur district in a hearse van, when well-wishers and emotional fans followed the vehicle to bid SPB a final farewell. PTI reported that the hearse van had to slow down to allow fans to bid a final adieu to SPB.

r9tlu5m

Family members pay last respects to S P Balasubrahmanyam (courtesy PTI)

S P Balasubrahmanyam is survived by his wife Savitri, daughter Pallavi, and son S P Charan, who is a producer and a singer. S P Charan, along with other family members, was spotted at the hospital on Friday evening.

qptgav1o

S P Charan at the Chennai hospital where S P Balasubrahmanyam died (courtesy PTI)

S P Balasubrahmanyam was admitted to Chennai hospital MGM healthcare for COVID-19 on August 5 and died of a cardiac arrest on September 25. In a video shared on August 5, the singer said he was optimistic about a quick return. SPB's son, in his regular video updates, had shared indications of improvements including details of the singer communicating with signs, using his tablet and involving in physiotherapy. The singer tested negative after a few weeks but continued to remain on ventilator. A day before his death, the hospital announced he was put on maximum life support. Kamal Haasan, who had worked with Mr Subhrahmanyam extensively, visited the hospital on Thursday. Following SPB's death, social media was deluged with heart-warming tributes from Kamal Haasan, Rajinikanth, Ilaiyaraaja, A R Rahman and several Bollywood stars.

S P Balasubrahmanyam sang over 40,000 songs in 16 languages and won six National Awards. He was a recipient of the Padma Shri and the Padma Bhushan

Courtesy : NDTV 
Its link
 https://www.ndtv.com/entertainment/s-p-balasubrahmanyam-spbs-funeral-begins-director-bharathiraja-attends-2301316